โดยเมื่อ 70 กว่าปีที่แล้วมีการคิดค้นโฟมโพลีสไตรีน (EPS ; Expandable Polystyrene หรือ Styrofoam) ขึ้นเป็นครั้งแรกในโลก ส่งผลให้โลกของเรามีการใช้โฟมมาจนถึงทุกวันนี้ ซึ่งแท้จริงแล้ว “โฟม” คือ พลาสติกที่ฟูหรือถูกทำให้ขยายตัวด้วยก๊าซที่ใช้เป็นตัวทำให้พลาสติกฟู (Blowing Agent) โดยโฟมนั้นสามารถผลิตได้จากวัตถุดิบพลาสติกที่หลากหลายชนิด เช่น พี อี (Polyethylene : PE) พี ยู (Polyurethane : PU) และ พี เอส (Polystyrene : PS) ซึ่งโฟมที่มีการใช้งานกันอย่างแพร่หลายจนกลายเป็นขยะมูลฝอยและส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมนั้น คือ พีเอส (Polystyrene : PS)

โฟมที่ใช้เป็นบรรจุภัณฑ์อาหาร เช่น ถาดหรือกล่องอาหารนั้น คือโฟมโพลีสไตรีนชนิดแผ่น (Polystyrene Paper : PSP)  ซึ่งมีสัดส่วนการใช้งานสูงมากเมื่อเทียบกับโฟม EPS และเป็นโฟมที่เมื่อกลายเป็นขยะมูลฝอยแล้วจัดการหรือทำลายยาก ต้องใช้ระยะเวลาในการย่อยสลายยาวนานมาก เพราะโฟมมีความคงทนและสามารถทนต่อแรงอัดสูง ซึ่งนักวิทยาศาสตร์คาดการณ์ว่าอาจใช้เวลาในการย่อยสลายมากกว่า 1,000 ปี  และการนำไปเผาทำลายก็จะเกิดมลพิษทางอากาศและก๊าซเรือนกระจกซึ่งนำไปสู่การเกิดภาวะโลกร้อนและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศได้